Introductie


Soorten wonden

Mevrouw Van Laar,
76 jaar, open been

Iedereen heeft wel eens een wond. Een schaafwond, een brandwond of een snij- of bijtwond. Daarnaast zijn er in Nederland naar schatting 500.000 mensen met wonden die slecht genezen. Denk hierbij aan mensen met een open been, druk- of doorligwonden, skin tear, ernstige brandwonden of oncologische wonden. Het aantal mensen met slecht genezende wonden zal door de vergrijzing en het toenemende aantal cliënten met vaat- en suikerziekte alleen maar toenemen.

Een wond die niet goed geneest kan veel ellende en leed veroorzaken bij de cliënt en kan heel belemmerend zijn in het dagelijks leven. Een goede wondverzorging kan dan een wereld van verschil maken. Het draagt bij aan snellere genezing en voorkomt complicaties.

In dit hoofdstuk lees je wat een wond precies is, wat er valt onder wondzorg en welke soorten wonden er zijn.

‘Het begon allemaal met een moe, zwaar gevoel in mijn benen. In de loop van de dag werden mijn enkels dikker, door vochtophoping. Ik heb al lang last van uitgezette adertjes en spataderen. Nu kreeg ik ook bruine plekken op mijn benen en harde witte plekjes.

Toen ontstonden er twee wondjes boven de binnenkant van mijn rechterenkel. Het ging maar niet over. De wonden waren niet heel pijnlijk, maar stonken wel en er kwam veel vocht uit. Ik deed er wel verbandjes op, maar het vocht kwam er gewoon doorheen. Mijn vriendin zei: “Dat is een open been.” Toen ben ik naar de huisarts gegaan. Het bleek inderdaad een open been te zijn. Ulcus cruris noemde de dokter het. Ik word nu goed geholpen door een wondverpleegkundige.’

‘Ik stootte mijn arm tegen een openstaand deurtje van een kast. Ik had een flinke gezwollen plek en een schram die bloedde. Om het bloeden te stelpen heeft mijn vrouw een pleister op de wond geplakt. De volgende dag trok ik de pleister los. Dat ging moeilijk en deed veel pijn. Er ontstond een nare wond, waarbij een stuk van de huid loskwam.

We hebben de huisarts gebeld en die verwees me naar de eerste hulp van het ziekenhuis. Een wondverpleegkundige heeft de wond gereinigd en verbonden. Het bleek een scheurwond te zijn, skin tear zeggen ze ook wel.’

Meneer Mohan,
82 jaar, skin tear

‘Een paar dagen nadat ik door middel van een keizersnede was bevallen van mijn zoon, zag ik dat de wond voor een deel was opengesprongen. De wond was rood en warm en pijnlijk. Ook kreeg ik koorts. De kraamhulp heeft direct contact opgenomen met het ziekenhuis. Ik bleek een wondinfectie te hebben opgelopen.

Dat betekende antibiotica, regelmatig naar het ziekenhuis om de wond schoon te laten spoelen en weer te laten verbinden. Het heeft lang geduurd voor de wond weer helemaal genezen was. Daar zit je niet op te wachten in je kraamtijd.’

Mevrouw Groene,
33 jaar, ontstoken wond na keizersnede

‘Ik viel van mijn racefiets, op straat. Gelukkig niets gebroken, maar ik had flinke schaafwonden en ook een aantal diepere wonden. De huisarts heeft de wonden schoongespoeld, gehecht en verbonden. Ik kreeg ook een tetanusprik. Je kunt namelijk tetanus oplopen als er vuil van de straat in de wond is gekomen.’

Meneer De Groot,
34 jaar, schaafwonden
door een val
Mevrouw Jongerius over de doorligwonden van haar moeder

‘Mijn moeder was al lang dement, maar woonde nog thuis. De laatste maanden bracht zij grotendeels op bed door. Hoewel ze een matras had die haar moest beschermen tegen decubitus, dat zijn doorligwonden, ontstond dat op een gegeven moment toch bij haar heup en boven haar stuitje. De huisarts heeft direct een wondverpleegkundige ingeschakeld die de wonden goed schoonhield en afdekte en alles deed om erger te voorkomen. Dat was fijn, want je wilt het haar zo comfortabel mogelijk maken in die laatste periode.’