KLASKE DE BOER


Jeugdreuma

Cliƫntverhalen

Een reumatische ziekte verloopt bij iedereen verschillend. Elke cliƫnt heeft zo zijn eigen verhaal. Voor sommigen verloopt de ziekte mild, andere mensen hebben door hun ziekte blijvende schade en weer anderen zijn door hun ziekte rolstoelgebonden.

JACOB SCHMIDT


Jicht

CHARLOTTE DUBOIS


PMR

Klaske de Boer

'Als kind had ik al vaak gewrichtsklachten. Uiteindelijk is toen de diagnose jeugdreuma gesteld. Eigenlijk een rare naam, want ook in mijn volwassen leven heb ik er veel last van gehouden. Eens in de zoveel tijd kwamen de klachten weer terug, heel frustrerend. De medicatie sloeg vaak niet aan. Uiteindelijk kreeg ik steeds meer moeite met lopen. Ik ben in een rolstoel beland. Het is lastig, maar ik kan inmiddels weer veel dingen doen die ik leuk vind. Ik heb ermee leren omgaan en het hoort bij me. Reuma is een nare ziekte, maar mijn kwaliteit van leven is goed.'

Jacob Schmidt

'Ik heb last van jicht. Eens in de zoveel tijd heb ik weer een aanval. Ook heb ik knobbeltjes door de jicht in mijn huid, dat noemen ze jichttophi. Soms heb ik er een hele tijd geen last van, en dan in een half jaar een aantal keer. Het duurt steeds weken voordat de klachten over zijn. Ondertussen kost het me moeite om te lopen, want vaak gaat het om een of meerdere gewrichten in mijn tenen. Ik moet dan veel hulp vragen van mensen om mijn heen. Daar heb ik echt een hekel aan.'

Charlotte Dubois

'Ik heb PMR, polymyalgia rheumatica. Inmiddels heb ik dat een jaar. Ik heb veel last van spierpijn in mijn schouders en bekken. Beweging kost daardoor veel meer moeite dan vroeger. Ik dacht eerst dat het door een wandeling kwam, maar de klachten werden erger in plaats van minder. De reumatoloog heeft uiteindelijk de diagnose gesteld. Ze zeggen dat de klachten uiteindelijk moeten overgaan, maar ik vind het wel lang duren. Bij sommige mensen duurt het wel twee of drie jaar! Ondertussen ben ik erg beperkt: ik ben minder gaan werken en heb huishoudelijke hulp. Mijn man moet veel meer doen in huis, omdat ik zo weinig kan. Soms word ik daar wel somber door.'