HKZ-norm voor de openbare apotheek

Voor de openbare apotheek geldt de HKZ-norm 136. Hierin staat beschreven welke eisen er gesteld worden aan het kwaliteitssysteem. Een voorbeeldexemplaar kun je hier inzien, maar er ligt vast ook een exemplaar in jouw apotheek

HKZ-norm openbare apotheek

Het HKZ-kwaliteitssysteem in de openbare apotheek is gebaseerd op de ISO 9001 normen. ISO staat voor International Standardization Organization. ISO-normen zijn internationale normen over kwaliteit bij de levering van goederen en diensten.

Omdat de ISO-normen heel algemeen zijn, was er behoefte aan een meer beroepsgerichte invulling van de normen. Daarom is de stichting Harmonisatie Kwaliteitsbeoordeling in de Zorgsector (HKZ) opgericht.

De stichting brengt de ISO-normen en de normen die in de branche worden gesteld bij elkaar. Voor de apotheek zijn de ISO-normen verbonden met de NAN (Nederlandse Apotheek Norm). We kennen dit als de HKZ-norm voor de openbare apotheken, de HKZ 136.

De cover van de HKZ-norm 136

Eisen aan een
kwaliteitssysteem:

Volgens de HKZ staat een goed functionerend kwaliteitssysteem in dienst van de klant en:

  • laat zien waar men met de apotheek naar toe wil (visie, missie);
  • structureert de werkzaamheden van de apotheek;
  • maakt de processen in de apotheek helder;
  • dwingt de apotheek kritisch te kijken naar de zaken die essentieel zijn voor het leveren van kwaliteit;
  • draagt bij aan het kwaliteitsbewustzijn van de medewerkers;
  • is een bewijs dat men kwaliteit serieus neemt, niet alleen richting klant maar bijvoorbeeld ook richting zorgverzekeraar en andere stakeholders;
  • leidt tot minder fouten en klachten;
  • bevordert de patiëntveiligheid;
  • vermindert de risico’s.

Vastleggen van risico’s
en kijken naar kansen

Het kwaliteitssysteem is een middel om de kwaliteit te verhogen. Het is geen doel op zich. Daarom ligt in de huidige normen de nadruk op het vastleggen van die zaken die direct effect hebben op de kwaliteit van de zorg- en dienstverlening. Dat betekent dat niet alle processen tot in detail beschreven hoeven te worden. Zo is een kwaliteitshandboek bijvoorbeeld niet meer verplicht en worden minder eisen gesteld aan documenten en registraties. Het draait om het opsporen van kwaliteitsrisico’s, en kansen en mogelijkheden benutten om de kwaliteit te verbeteren.